Van de redactie

Zodra het een beetje mooi weer wordt, begint het bij mij te kriebelen. De barbecue moet aan. Of kamado eigenlijk. Want blijkbaar was een rooster boven een paar gloeiende kolen voor mij niet ingewikkeld genoeg.

Sinds een tijdje staat er dus zo'n groot keramisch ei in de tuin. Volgens de kenners kun je daar werkelijk alles op maken. En aangezien ik mezelf na een paar redelijk gelukte stukken vlees inmiddels ook voorzichtig tot die kenners reken, probeer ik dat dus.

Mijn gezin vindt het gelukkig prachtig. Zij melden zich nog steeds vrijwillig voor alle medische experimenten die ik zelf enthousiast ‘nieuwe gerechten’ noem. En eerlijk is eerlijk: er komen echt lekkere dingen vanaf. Mooie stukken vlees, kip, vis… Ik sta er dan bloedserieus naast met een thermometer, tang en hittebestendige handschoenen alsof er ieder moment een openhartoperatie gaat beginnen.

Uiteraard met een koud biertje of een goed glas wijn erbij. Water kan natuurlijk ook, maar dat moeten we met die droge zomers misschien maar bewaren om de bosbranden te blussen.

Soms gaat het alleen iets minder. Pizza bijvoorbeeld. Op internet zag het er kinderlijk eenvoudig uit. Deegje maken, kamado flink opstoken, pizza erop en drie minuten later een lekkernij waar iedere Italiaanse Mario jaloers naar zou kijken.

Mijn eerste exemplaar was bovenop prachtig en onderop nog deeg. De volgende had een bodem waarmee je bij Rijkswaterstaat zo een stukje A4 kon asfalteren. Bij nummer drie begon ik voorzichtig te begrijpen waarom er in Italië mensen jarenlang voor leren.

Maar ik geef niet op. Dat is tenslotte het voordeel van een hobby waarbij je fouten gewoon kunt opeten. En mocht u verstand hebben van pizza op een kamado: tips zijn van harte welkom.

Tot die tijd blijf ik oefenen en eet mijn gezin alles dapper op.