Meester Martin magistrale roem in Rijswijk!

Na een lange, koude, tamme winter waarin de roestige huwelijken met WD40 op gang werden gehouden breekt eindelijk de lente aan. Dartelende Fendertsmannen® in de golfweide. Eindelijk. Luuk Frijters organiseert de eerste ronde, net voordat het festivalseizoen weer begint. En wel op de Rijswijkse Golfclub, gelegen in de oksel van de A4 en de A13 (zonde, je had er ook een mooi logistiek park met grote warehouses kunnen bouwen). Een gevarieerde en uitdagende 18 holes parkbaan, die wordt gekenmerkt door goed onderhouden fairways en greens, prachtige boompartijen, veel waterhindernissen en korte loopafstanden tussen de holes.

Na een lange luwe winter waarin er eigenlijk niets gebeurde, behalve dat de Fendertsmannen hun vaste wijsgeer Lao Tse (reeds tot stof vergaan voordat de golfsport bestond) hebben ingeruild voor de meer eigentijdse Chi Fuk Yu. Om maar met zijn eerste wijsheid te beginnen: “a person often meets his destiny on the road he took to avoid it”. Zo ook Peter Rutters. Wilde gezien het aangepaste prijzenschema beslist geen laatste worden. Werd het toch. Peter van der Eijk kwam daarmee goed weg ondanks zijn matige prestatie. Desgevraagd verklaarde Peter: “Dankzij intensieve voorbereidingen had ik op papier goede kansen vandaag. Helaas speelden we op gras”. Fendertsman® van het jaar 2025, Bas van Oosten, moet er nog even in komen. Ruggetje is wat stijfjes, misschien weer toe aan een boomknuffel met 90 km/uur Bas? Organisator Luuk Frijters pakte in de winterperiode meer naar de wijnstokken dan naar de golfstokken. En werd achtste. Over wijnstokken gesproken. In tegenstelling tot de Fendertsmannen® zelf denkt Luuk wel aan de thuis achtergebleven, wachtende partner en het roestige huwelijk. Aldus werden de obligate flessen wijn voor de nummers 1, 2 en drie van de wedstrijd voorzien van een doordrukstrip voor thuis.

Nautische Nuiten liet onbedoeld in een diepe waterhindernis zijn golfkar met tas te water. Waar flightgenoot Peter Rutters zijn rug blesseerde in de redding van Toons golfuitrusting, rende Ben Vos naar zijn tas om het grootste waterdrama sinds de ondergang van de Titanic te filmen, met zijn inmiddels bekende satanische glimlach om zijn mond. Zelf ging Ben met een zesde plaats roemloos en doordrukstriploos naar huis. Anton Verhagen werkt ook (net als Wim en Toon) te veel: 30 punten en de vijfde plaats. Diezelfde Wim van Alphen ging Toon Verhagen wel voorbij in de puntentelling. Maar moest zijn Jacquelientje ’s avonds wel teleurstellen: geen doordrukstrip. Gelukkig nog wel voldoende WD40 in het nachtkastje. Marjolein Roks had meer geluk; haar Olaf behaalde de derde plaats en sloeg de longest. Alle reden voor een feestje in huize Roks: (weer) ovenheerlijke pizza’s uit de cucina van Pizza Forno aan de overkant. In De lepel aan de Voorstraat was er ook reden tot feest: Arjan Leijten pakte het zilver en sloeg de Neary. Dat je met zoveel Jupiler in je gestel nog zo goed kunt golfen.

Tot zover het middelmatige golfpleps van De Fendert. Mevrouw van Diepen, gaat u er maar eens even voor zitten. Hij deed het wéér. Ja, hij. Uw zoon. Martin. Dat hij zich op zijn vrije zaterdag nog inlaat met deze Fendertse golfmiddelmatigheid. Tsjongejonge. Moet u weten, een golfbaan heeft een norm (par heet dat); het minimaal aantal slagen waarin je de 18 holes kunt spelen. De Rijswijkse is par 71. En als je supersupersupergoed kunt golfen, kom je in de buurt van die norm. Martin had slechts 74 slagen nodig om de Rijswijkse te spelen. 74. Vierenzeventig. Meesterlijk. Magistraal. Mevrouw van Diepen, u heeft een golfwonder gebaard. Uw golfwonder, nee óns golfwonder, behaalde een duizelingwekkende 44 punten. 44. Vierenveertig. Zoals Chi Fuk Yu zegt: “Only those who attempt the absurd can achieve the impossible.”