Koninklijke onderscheiding voor Marjon van Kuijk en Anton Tak

“Juist de mensen die zelden op de voorgrond staan, blijken vaak onmisbaar voor de gemeenschap,” zei burgemeester Moerkerke tijdens de uitreikingen. “Vandaag zetten we hen in het licht.”

Voor Marjon van Kuijk begon de dag als een bijzonder familiemoment, omdat haar dochter uit de Verenigde Staten op bezoek was. Dat er daarnaast een koninklijke onderscheiding op haar wachtte, wist zij niet. Eigenlijk dacht ze nog even dat het voor haar man was. Een pracht van een reactie toen het kwartje viel dat de burgemeester toch echt voor haar kwam.

De waardering geldt een lange reeks activiteiten die teruggaat tot 2001, toen zij vrijwilliger werd bij Staatsbosbeheer in Nationaal Park De Biesbosch. Als gids bij bevertochten en schoolboottochten begeleidde zij bezoekers en schoolgroepen en speelde zij volgens betrokkenen een belangrijke rol bij de ontwikkeling van verschillende educatieve programma’s. In 2022 zette zij bovendien een nieuwe gidscursus op en verzorgde die zelf. De boswachter omschreef haar inzet als volgt: “Marjon heeft een belangrijke rol gespeeld bij de totstandkoming van verschillende schoolprogramma’s in de Biesbosch.”

Vanaf 2005 is zij actief als wetlandwacht voor Vogelbescherming Nederland in de Brabantse Biesbosch. Daarbij volgt zij de ontwikkelingen op de voet in het gebied, signaleert bedreigingen voor vogelsoorten en levert jaarlijks uitgebreide rapportages aan. De directeur van Vogelbescherming deelde al mee dat ze belt, de krant scant op mogelijke ontwikkelingen, jaarlijks een uitgebreide rapportage indient en het gebied regelmatig bezoekt.

Sinds 2006 is zij daarnaast vrijwilliger bij Sovon Vogelonderzoek Nederland, waar zij broedvogels, watervogels, kolonievogels en zeldzame soorten telt terwijl je met je laarzen in de modder staat en met een verrekijker om je nek. De directeur-bestuurder van Sovon schreef: “Zonder haar inspanningen zou de kennis over vogels in Nederland niet op het huidige hoge peil staan.”

Vanaf 2010 is Marjon actief bij de Uilenwerkgroep Moerdijk. Daar onderhoudt en controleert zij 47 nestkasten in de omgeving van Willemstad en droeg zij bij aan het herstel van de steen- en kerkuilstand. De coördinator van de werkgroep stelde: “Dankzij al deze nestkasten gaat het weer goed met de stand van de steen- en kerkuil in Moerdijk.” Tevens is Marjon uilenhuisvester, ballenverzamelaar en Facebook-poster van de beroemde camera-kerkuil in de Oude Molen.

Maar Marjon zorgt niet alleen voor de natuur en dieren. Zij heeft zich vanaf 2018 bekommerd om de buurman en diens zieke vrouw. Zij nam zorgtaken op zich en werd, nadat eerst de buurvrouw en later de buurman naar het verzorgingstehuis ging, zijn bewindvoerder. Tijdens de ceremonie werd haar inzet samengevat met de woorden: “Ze beschermt niet alleen vogels, ze beschermt ook mensen.”

In 2011 kreeg Marjon de Biesbosch Natuurprijs. Vandaag kreeg ze er iets moois erbij. Als redder van vele gevleugelde en tweebenige vrienden een onderscheiding.

De burgemeester en gevolg gingen snel op pad naar het volgende adres. Waar een grote verrassing voor Anton Tak wachtte.

Onder het voorwendsel van een afspraak om Laurens ten Dam in Rotterdam te gaan interviewen over de Draai van de Kaai, werd Anton verrast door familie, vrienden en bekenden uit de wieler- en voetbalwereld. Daar werd bekend dat ook hij benoemd werd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau door de burgemeester.

Zijn vrijwilligerswerk begon in 1995 als verzorger bij de jeugdteams van RKC Waalwijk, waar hij klaarstond voor spelers die geblesseerd raakten, ook buiten trainingen en wedstrijden om.

Leon Hutten omschreef hem als volgt: “Mensen zoals Anton zijn er niet zoveel meer. Jaar in jaar uit staat hij klaar voor anderen. Nooit voor eigen belang, maar altijd zorgzaam.”

Vanaf 2004 werd hij actief als soigneur bij meerdere wielerploegen, waaronder Rabobank-opleidingsploeg, Metec, Iko Enertherm en Rabo Liv. Oud-prof en bondscoach Koos Moerenhout schreef: “In mijn professionele wielercarrière van vijftien jaar kon ik altijd op Anton terugvallen. Naast dat hij de sporters masseerde, stond hij altijd klaar om zorg te dragen voor het welzijn van de sporters.”

Over zijn zorg voor jonge renners schreef Moerenhout verder: “Regelmatig hoorde ik dat hij en zijn vrouw weer een jonge renner in huis hadden gehaald, zodat deze onderdak had, zich kon ontwikkelen als sporter en een thuis had.”

Ook in het amateurvoetbal en de wielersport bleef zijn inzet groeien. Hij was actief bij SC Gastel en RKVV Roosendaal.

In 2006 en 2007 begeleidde hij de nationale selectie van de KNWU naar de wereldkampioenschappen. Hij was chauffeur voor jury en gasten, jeugdcoördinator van district Zuid-West. De KNWU stelde in de aanbeveling: “De KNWU is dankbaar voor haar vele vrijwilligers zoals Anton, zij zijn onmisbaar voor de wielersport.”

Daarnaast was hij betrokken bij Olympia’s Tour, de Zesdaagse van Rotterdam en als bestuurslid van de Ster van Moerdijk. Sinds 2021 is hij bestuurslid van de Volksronde van Roosendaal, een van de grootste dernywedstrijden van Europa. Wedstrijddirecteur Michael Zijlaard schreef daarover: “Niets was hem teveel, ook niet in de hectiek van een rijdend wielercircus.”

Tijdens de uitreiking werd Anton Tak omschreven als “een stille kracht” en als “de olie op de spieren en het smeer op de ketting.” Iemand die nooit op de voorgrond treedt, maar zonder wie het wieler- en voetbalcircus simpelweg stil zou vallen.

Burgemeester Moerkerke benadrukte dat juist zulke vrijwilligers de samenleving dragen. “Dit zijn geen eenmalige prestaties,” zei hij. “Dit gaat over mensen die decennialang blijven bijdragen.”

Met de benoeming van Marjon van Kuijk en Anton Tak kreeg Fijnaart er twee gedecoreerden bij wier inzet zich uitstrekt over tientallen jaren.

De lintjesregen kreeg daarmee in Fijnaart een extra persoonlijk karakter. Een vrouw die zich sinds 2001 inzet voor natuur én naasten. Een man die sinds 1995 klaarstaat voor sporters en vrijwilligers.

Twee verhalen, verschillend van inhoud, maar gelijk in betekenis.

Of zoals een aanwezige het samenvatte: “Dit zijn geen mensen die opvallen door grote woorden, maar door wat ze iedere dag doen.”