Echtpaar Berghout 60 jaar getrouwd:

60 jaar getrouwd, maar nog altijd zeer energiek: dat werd al snel duidelijk tijdens het interview. Piet vertelde vol trots hoe hij Martha heeft leren kennen. Elke zaterdag was er een dansavond van de Katholieke Kring en Piet wilde zich daarvoor opgeven. Hij kwam binnen in een zaaltje waar voldoende lege stoelen stonden, maar daar koos hij niet voor. Zijn oog viel direct op Martha en hij voelde meteen vlinders in zijn buik. Hij vroeg of hij naast haar mocht zitten en zo begon een langdurige relatie.

Op 21 november kreeg Martha al een mooie gouden ring van Piet. Slechts zes maanden later trouwden zij voor de Nederlandse wet, op 27 april 1966. Burgemeester Moerkerke vroeg gekscherend of dit biologisch gezien noodzakelijk was, maar bij het narekenen van de leeftijden van de kinderen bleek dat niet het geval te zijn. Drie maanden later trouwden zij ook voor de Rooms-Katholieke kerk in Rotterdam, in augustus 1966. Toen werd er tevens een feest gehouden.

Onder het motto “uit de put gekocht” kochten zij een nieuwbouwwoning in Ridderkerk, die in juni 1967 werd opgeleverd. Ondertussen groeide het gezin met twee dochters: Danielle Berghout en Birgitta Haesakkers-Berghout, en later drie kleinkinderen.

Martha en Piet richtten een eigen zaak op in de Rotterdamse wijk Feijenoord: een boekhandel met tabaksverkoop, waar klanten ook terechtkonden voor pasfoto’s. Piet vertelde trots dat er maar liefst zeventig verschillende kranten werden verkocht. Met vier medewerkers werd er hard gewerkt in de winkel, waar de hele wijk graag kwam.

Daarnaast mocht Piet regelmatig optreden met Gerard Cox. Zo werd het televisieprogramma Toen Was Geluk Heel Gewoon aan de overkant van de winkel opgenomen.

Na jaren hard werken en helaas ook een overval op de winkel, besloten Piet en Martha het rustiger aan te gaan doen. Hun ondernemerschap werd beloond met een vervroegd pensioen. Het gezin ging op zoek naar een woning in een rustige omgeving. Piet kende de omgeving van Roosendaal al goed, omdat hij daar vaak op vakantie ging.

Na enig zoeken vonden zij een mooie woning aan de Eerste Kruisweg. Het huis bestond uit twee woondelen, waardoor dochter Birgitta mede-eigenaar kon worden en dicht bij haar ouders kon wonen. Piet gaf aan nooit spijt te hebben gehad van de verhuizing. Zowel hij als Martha voelde zich vanaf het begin thuis in Fijnaart.

Piet kende het kaartspel bridge door en door en richtte samen met Martha de 55+ Bridgeclub op in De Witte Roos. Inmiddels is de bridgeclub verhuisd naar De Graanbeurs. Piet heeft in de loop der jaren veel mensen leren bridgen en de club telt tegenwoordig ongeveer zeventig leden. De leiding is inmiddels overgedragen aan Frans Berghout. Martha grapte dat de meeste bridgers de leeftijd van 55 jaar inmiddels ruimschoots zijn gepasseerd.

Piet is niet alleen een actieve bridger, maar ook koster in de Rooms-Katholieke kerk van Fijnaart, waar hij tevens het kerkhof onderhoudt. Daarnaast hebben Piet en Martha een grote tuin en moestuin achter hun woning, die zij dagelijks samen verzorgen.

Dochter Birgitta is eigenaresse van 't Pannetje, waar dagelijks maaltijden worden bereid voor vele klanten. Piet en Martha fungeren daarbij als “proefkonijnen” en helpen af en toe mee met hand- en spandiensten.

Kortom: het begrip “achter de geraniums zitten” is aan dit energieke echtpaar niet besteed. Burgemeester Moerkerke benadrukte dat Piet en Martha er fit uitzien en zich dagelijks actief inzetten. Vervolgens haalde hij zijn koffertje tevoorschijn, waarin de bekende burgemeestersketting werd vervoerd. Hij hing de ketting om zijn hals en poseerde voor de camera van Caroline Peters.